Altijd al geweest eigenlijk. Maar dat realiseerde ik me pas een jaar geleden ongeveer.
Ik wist niet goed waar ik vandaan kwam of waar ik naartoe wilde:
Wie wil er nou een boek van mij lezen
Na het overlijden van mama in 2017; jobhoppen omdat je niet weet wat je kunt/wat er van je verwacht wordt en je niet de tijd krijgt om dat te ontdekken; het zwanger raken tijdens een periode waarin ik nog volop in rouw was; het zwanger solliciteren; zinloos, want bedrijven discrimineren erop los; het worden van mama die vele emoties losmaakt; het overlijden van papa drie maanden later en uiteindelijk een baan vinden waar ik veel leer en mijn weg kan uitstippelen maar nog steeds mijn plek niet echt heb ontdekt na bijna twee jaar.
Na een aantal sessies bij een loopbaancoach ontdekte ik dat ik eigenlijk heel graag schrijver wil worden. Een boek schrijven staat al jaren op mijn ’to do-lijstje’. Alleen de gedachte: wie wil er in godsnaam een boek van mij lezen, houd me tegen.
Ervaring opdoen
Begin dit jaar doet zich een kans voor om voor een mamablog te gaan bloggen. Superleuke ervaring. Helaas is het gestopt. Maar ik wilde ook mijn eigen verhalen en ideeën schrijven. Schrijven wat er in mijn hoofd zit en niet alleen maar topics die het qua SEO goed doen.
Een online workshop van Schrijfvis over het schrijven van een plot voor je boek deed me nieuwe motivatie krijgen. Een tip van Dennis om ervaring op te doen met schrijven was om zelf te gaan bloggen. Weer de gedachte: wie wil mijn blogs nou lezen? hield me tegen. Totdat ik in mijn zwangerschapsverlof van de tweede het gewoon doe en een domeinnaam koop en een website inricht. Welkom 🙂
Ik wil ervaring opdoen in schrijven. Weten wat mensen van mijn schrijfstijl vinden. Weten of mensen mijn verhalen willen lezen en uiteindelijk, toch verdergaan aan dat boek.
Hoe weet ik nou dat ik een schrijver ben?
Lekker hè, om van jezelf te zeggen dat je een schrijver bent. Nou, echt wel! Hoe ik er zo zeker van ben?
- Als kind schreef ik verhaaltjes die gebaseerd waren op tekenfilms en liet deze op verjaardagen door iedereen lezen.
- In mijn tienerjaren schreef ik songteksten op de melodie van een liedje waar ik op dat moment naar luisterde – één van die zelfgeschreven liedjes (dat beschreef dat ik mijn gevoelens goed kwijt kan op papier) heb ik ooit als demo opgenomen en daarmee aan de Kunstbende mee gedaan. Niet gewonnen, obviously.
- Ik beschreef de avonturen die we beleefden tijdens mijn jaar in Colorado Springs, USA op een soort blog.
- Ik hou een dagboek bij
- Ik kan mijn gevoelens beter kwijt in geschreven woorden. Zit ik ergens mee, dan zal ik je dat ook op papier mededelen en niet in gesproken woorden.
- Ik wilde eigenlijk graag journaliste worden. Verhalen over alledaagse dingen uit alle hoeken van de wereld vertellen. Waarom ik dit niet geworden ben weet ik niet.
- Ik vind taal leuk. Ben geen echte taalnazi, maar ik kan je wel verbeteren als ik een foutje zie of hoor. Sorry hè.
Dus, ik ga dit avontuur gewoon aan en zie wel waar het me brengt. Misschien kan ik mensen helpen met mijn verhalen. Misschien kan ik iemand zijn of haar dag beter maken door mijn verhalen; of juist slechter. Maar zeker ga ik er alleen maar beter door leren schrijven.
Heb je opmerkingen, zie je foutjes of wil je gewoon een reactie achterlaten… Tell me! 😀