Ik heb het al de hele dag koud, beetje last van hoofdpijn en snak naar een warm bad met rustgevende achtergrond geluiden. Gewoon even afschakelen.
Na het eten bespreek ik met mijn vriend dat ik even snel een half uurtje in bad ga. ‘Laat het de kleine niet horen want dan ben je je rustmoment al kwijt’, zegt hij tegen me als ik sneaky naar boven ga.
Ik laat het water warm worden en ga al in bad zitten terwijl het bad zich vult. Na 5 minuten staat het water hoog genoeg zodat mijn lichaam warm kan worden. Ik sluit mijn ogen en wil genieten van de zachte klanken van golvend water die vanuit mijn telefoon klinken.
Op de achtergrond hoor ik Arya beneden zingen en rond rennen/springen. Het stoort me niet want het zijn vrolijke geluiden. Papa heeft alles onder controle beneden…
Totdat de baby begint te schreeuwen, Arya steeds harder met iets ergens op aan het slaan is en papa na een aantal keer netjes gevraagd te hebben of het zachter kan, nu ook zijn cool verliest. De baby blijft schreeuwen en Arya begint boos te worden omdat ze niet wil stoppen met wat ze aan het doen is. Top! Twee kinderen aan het schreeuwen en de drang om meteen uit bad te springen en te helpen beneden is groot.
Maar ik vertik het. Letterlijk en figuurlijk. Eerst eventjes dit opschrijven. Als mama wil relaxen moet ze wachten totdat de kinderen groot zijn… of het huis uit ofzo. Maar nu toch even proberen “mijn” minuten te pakken.